Η πυελοπλαστική μπορεί να διενεργηθεί λαπαροσκοπικά, με ενδοσκοπική ουρητηροσκόπηση, διαδερμικά, και με ανοιχτή επέμβαση. Επίσης, αναλόγως του ανατομικού προβλήματος του ασθενούς και της ηλικίας του, οι τεχνικές πυελοπλαστικής που προτείνει ο ουρολόγος χειρουργός, διαφέρουν. Σε άλλες περιπτώσεις αφαιρείται η στενωμένη πυελοουρητηρική συμβολή και γίνεται αναστόμωση της νεφρικής πυέλου με το άνω τμήμα του ουρητήρα και σε άλλες η πυελοουρητηρική συμβολή διευρύνεται χωρίς να διαχωριστεί η νεφρική πύελος από τον ουρητήρα.
Ο κίνδυνος που εγκυμονούν όλες οι τεχνικές είναι η διαφυγή ούρων από την αναστόμωση μετά την επέμβαση, η οποία δεν υποχωρεί κατά τις επόμενες ημέρες. Στις περιπτώσεις αυτές τοποθετείται αυτοσυγκρατούμενος ουρητηρικός καθετήρας ή διενεργείται διαδερμική νεφροστομία, ενώ εάν υπάρξει υποτροπή πραγματοποιείται νέα πυελοπλαστική.
